Veelgestelde vragen

Hieronder staan veelgestelde vragen.

Veel gestelde vragen

Is kinderalimentatie netto of bruto?


Kinderalimentatie is voor de ontvanger, dat is de verzorgende ouder tot het kind 18 jaar is netto. De verzorgende ouder hoeft dus geen belasting te betalen over de kinderalimentatie. Sterker nog: de ontvangen kinderalimentatie telt niet bij het fiscaal inkomen en heeft dus ook geen gevolgen voor de hoogte van kindgebonden budget, kinderopvangtoeslag, zorgtoeslag of huurtoeslag. De ouder die kinderalimentatie betaalt, kan vanaf 1 januari 2015 geen belastingvoordeel meer krijgen. Lees hier meer daarover.




Hoe vertel ik mijn partner het beste dat ik wil scheiden?


Je kunt je partner het beste goed voorbereid in een mondeling gesprek vertellen dat je wil scheiden.

Zorg voor een rustig moment en een rustige plek.

Begin direct met de boodschap dat je wil scheiden. Geef daarna je partner gelegenheid om te reageren of om vragen te stellen.

Als je partner wil weten waarom jij wil scheiden, leg dan uit wat je ermee hoopt te bereiken. Leg uit wat je verwacht dat er zal veranderen en verbeteren door de scheiding. Beschrijf dit in positieve woorden. Leg uit waarom het voor jou beter is om uit elkaar te gaan dan om bij elkaar te blijven.

Praat nog niet over wat jij met de scheiding allemaal wil regelen. Je partner is hier vaak nog niet klaar voor.

Klik hier voor meer informatie over hoe je je partner het beste kunt vertellen dat je wil scheiden.




Hoe lang duurt het voordat mijn partner mijn beslissing om te scheiden accepteert?


Nogal eens ontstaat bij scheiding de situatie dat de een wil scheiden en de ander dat (nog) niet wil. Dit heeft te maken met het kunnen verwerken van de scheiding. Zowel bij de verlater (diegene die vertelt dat hij/zij wil scheiden) als de verlatene (diegene die gehoord heeft dat de ander wil scheiden) is er bij een scheiding sprake van rouw. Ieder van jullie zal tijd nodig hebben om de scheiding te verwerken, maar het grote verschil is dat de verlater al veel verder is in de verwerking dan de verlatene. Vaak ligt de oorzaak dat de ander niet wil scheiden bij een onvoltooide/niet gedane/ongelukkige scheidingsmelding. Voor meer informatie over hoe je de scheidingsmelding het beste kunt doen, klik hier. Na een voltooide scheidingsmelding heeft de ander enige tijd, vaak enkele weken (maar soms ook langer), nodig om de mededeling van jou te verwerken. Pas daarna begrijpt de ander jouw beweegredenen om te scheiden en is de ander bereid te praten over de gevolgen van de scheiding. Deze tijd heet de scheidingsaanvaardingstijd. Klik hier voor meer informatie over deze tijd.




Zal ik gaan scheiden of kunnen we beter bij elkaar blijven?


Voor veel mensen is de keuze om te gaan scheiden niet eenvoudig te maken. De voor- en nadelen van scheiden of bij elkaar blijven worden voortdurend benoemd en afgewogen, waarbij men zichzelf gevangen houdt in een vicieuze cirkel. Klik hier meer over de keuze om te: scheiden of blijven




Hoe verwerk je het beste een echtscheiding?


Zowel bij de verlater (diegene die vertelt dat hij/zij wil scheiden) als de verlatene (diegene die gehoord heeft dat de ander wil scheiden) is er bij een scheiding sprake van rouw. Ieder van jullie zal tijd nodig hebben om de scheiding te verwerken, maar het grote verschil is dat de verlater al veel verder is in de verwerking dan de verlatene. Je kunt je machteloos voelen, bitter, verdrietig, apathisch, afgezonderd of juist opgelucht. Het verlies van de ander en de rouw veranderen je leven ingrijpend. Volgens psychiater Elisabeth Kübbler-Ross kan er echter zonder rouw geen nieuw leven worden opgebouwd. Iedereen verwerkt de scheiding op zijn eigen manier, maar toch zijn er wel wat algemene tips over het verwerken van een echtscheiding te geven. Klik hier voor meer informatie over het verwerken van een scheiding.




Hoe vertellen we de kinderen dat we gaan scheiden? Wat vertel je wanneer aan de kinderen bij scheiding?


Een van de moeilijkste ogenblikken van je leven zal zijn wanneer je kind of je kinderen moet vertellen dat jullie gaan scheiden. Als het mogelijk is, moet je dit samen doen. Je kunt je goed voorbereiden op het gesprek met je kinderen bij scheiding: lees hier verder.




Wat zijn de kosten van echtscheiding?


Wat een echtscheiding kost, is een veelgestelde vraag. Er zijn grote verschillen in de kosten van een scheiding. Partijen met weinig inkomen en vermogen kunnen bij sommige advocaat-scheidingsmediators of mediators (ook bij mij) veelal al voor in totaal € 189,- scheiden omdat zij recht hebben op door de overheid gefinancierde rechtsbijstand (= een toevoeging). Dit zijn dan de totale kosten van scheiding. Partijen komen overigens veel vaker voor een toevoeging dan zij denken. Dat komt omdat er in geval bijzondere regels gelden. Zo wordt het inkomen van iedere partij, ook bij scheidingsmediation, apart bekeken en wordt veelal dezelfde norm als voor gehuwden (waarbij normaliter 2 inkomens meetellen) gehanteerd. Bij mediation zijn de eenmalige kosten voor een partij € 54,- of € 107,- voor de hele afwikkeling. Vaak komt ook één partij voor een toevoeging in aanmerking en één partij niet. Klik hier voor meer informatie over het recht op een toevoeging. Als jullie samen gaan scheiden en beiden zelf de advocaatkosten moeten betalen, zullen bij mij de totale kosten voor jullie samen vaak tussen 1500 en 3000 euro liggen. Soms is het wat minder, een enkele keer is het meer. Klik hier voor meer informatie.




Hoe lang duurt scheiden?


De scheidingsprocedure kan enkele weken, maar ook gemakkelijk 1- 1½ jaar duren. Het hangt er erg vanaf op welke manier je de procedure voert en wat er tijdens die procedure door je advocaat aan de rechtbank wordt verzocht. Als u samen de procedure voert, gaat het het snelst. Lees hier verder.




Wat is de beste manier om te scheiden?


De scheidingsprocedure samen is de snelste manier om de echtscheidingsprocedure te doorlopen. De scheidingsmediator stelt dan voor jullie beiden een verzoekschrift tot echtscheiding op en enkele weken later is de echtscheiding vaak een feit. Wat voor jou de beste manier is om te scheiden, hangt van je persoonlijke situatie af. Lees hier verder.




Wat houdt een echtscheiding in?


Met een echtscheiding eindigt het huwelijk. U kunt niet zelf het huwelijk beëindigen, dat kan alleen door een beschikking van de rechtbank, die daarna bij de gemeente wordt ingeschreven. Voor een echtscheidingsprocedure hebt u daarom de hulp van een advocaat nodig. Een minder definitieve vorm van scheiden is scheiding van tafel en bed. Het huwelijk blijft bestaan, maar de gemeenschap van goederen wordt beëindigd. Ook scheiding van tafel en bed wordt door de rechtbank uitgesproken. Op www.rijksoverheid.nl kunt u de volgende brochures downloaden: ‘U gaat scheiden’, ‘Uit elkaar… En de kinderen dan?’ en ‘Alimentatie’. Ook de belastingdienst heeft sinds kort een speciale pagina voor mensen die gaan scheiden.




Wie kan een verzoek tot echtscheiding indienen?


Bij een verzoek tot echtscheiding is een advocaat nodig. Als het samen eens bent over de scheiding, heeft u maar één advocaat nodig, meestal is dat een scheidingsmediator. De mediator dient nadat partijen tot overeenstemming zijn gekomen dan een gemeenschappelijk verzoek tot echtscheiding in. Vanwege financiële en/of fiscale redenen komt het ook wel eens voor dat het verzoek tot echtscheiding eerder ingediend wordt, dus voordat het echtscheidingsconvenant wordt ondertekend. Niet elke advocaat doet veel echtscheidingszaken. Er zijn nogal wat advocaten, die niet veel ervaring op het gebied hebben, maar toch ermee adverteren. Indien de advocaat lid is bij de vFAS weet u zeker dat u een gespecialiseerd advocaat op scheidingsgebied heeft.




Wat staat er in een verzoekschrift tot echtscheiding?


In het verzoekschrift tot echtscheiding vraagt de advocaat namens u of u beiden om de scheiding uit te spreken. Als u minderjarige kinderen hebt, moet u bij het verzoekschrift een ouderschapsplan bijvoegen. Daarnaast kunt u de rechter ook vragen om nevenvoorzieningen. Dit zijn zaken die samenhangen met de scheiding zoals de verblijfplaats van en het gezag over de kinderen, de alimentatie, de verdeling van de boedel en gebruik van de woning.




Wat zijn de mogelijkheden m.b.t. de echtelijke woning?


De mogelijkheden met het huis bij scheiding zijn:

  1. Eén van de partijen koopt de ander uit of betaalt later of zelfs niet. Ik of de ander blijft in het huis wonen.
  2. Verkoop van het huis. Niemand blijft uiteindelijk in de woning wonen.
  3. Het huis blijft voorlopig onverdeeld. Er gebeurt (even of langere tijd) niets met de woning.
  4. Verhuur van het huis
Hier vind je meer informatie over deze mogelijkheden.




Wat doet een scheidingsmediator wel en niet?


Een mediator neemt met beide partijen hun wensen door. Hij geeft jullie informatie over zaken die belangrijk zijn. Verder probeert hij jullie beiden tot overeenstemming te brengen. Een scheidingsmediator zorgt er bovendien voor dat de iedere partij evenveel aandacht krijgt. De scheidingsmediator zorgt er ook voor dat de machtsbalans tussen partijen zoveel mogelijk in evenwicht is. Indien één van de partijen meer kennis heeft dan de andere partij, zal de scheidingsmediator zodanig uitleg geven dat de partij die minder kennis heeft het ook begrijpt. Een scheidingsmediator zal niet voor jullie keuzes maken. Partijen maken die keuzes zelf. Ook zal een scheidingsmediator niet partijdig zijn. Hij is neutraal en heeft geen belang bij de uitkomst van een geschil.




Wat is een echtscheidingsconvenant?


Bij een scheiding is het erg belangrijk dat u allerlei zaken goed regelt. Wie krijgt het huis en hoe worden de spullen (de ‘boedel’) verdeeld? Steeds meer mensen maken hierover samen afspraken, nog voordat ze naar de rechter gaan. Deze afspraken kunt u vastleggen in een ‘echtscheidingsconvenant’. Vervolgens kunt u samen het verzoek om echtscheiding indienen bij de rechter. Het echtscheidingsconvenant is een overeenkomst tussen u allebei waarin precies staat hoe u alles regelt en verdeelt. In het convenant staan bijvoorbeeld afspraken over de alimentatie, het huis, de inboedel, de pensioenrechten enzovoort. Het is verstandig om het convenant samen met de hulp van een advocaat-scheidingsmediator op te stellen. De rechter kan het convenant vervolgens opnemen in zijn uitspraak, de zogeheten echtscheidingsbeschikking. Als de ander zich niet aan de afspraken houdt, is geen nieuwe procedure meer nodig.




Wat kan ik doen als we het niet eens worden?


Een echtscheidingsprocedure kan lang duren, vooral als echtgenoten het niet eens met elkaar kunnen worden. Het normale leven gaat wel gewoon door, wat mensen die in scheiding liggen vaak voor praktische problemen stelt. Wie zorgt er bijvoorbeeld voor de kinderen zolang nog niet is vastgesteld bij wie ze gaan wonen? En wat moet u doen als samenwonen echt niet meer gaat maar de ander weigert het huis te verlaten? Voor dit soort zaken kunt u de rechter om een tijdelijke oplossing vragen, dit heet een voorlopige voorziening. Kijk bij alles over scheiding bij de scheidingsprocedure.




Wanneer is een scheiding definitief?


Een echtscheiding wordt door de rechtbank uitgesproken in de zogenaamde echtscheidingsbeschikking. Om een scheiding definitief te maken moet deze beschikking bij de gemeente waar u getrouwd bent, ingeschreven worden. Als u het eens bent over de scheiding, kunt u beiden een zogenaamde ‘akte van berusting’ tekenen. Dat is een verklaring waarmee u instemt met de echtscheiding. Als u deze verklaring beiden ondertekent, kan de echtscheiding meteen ingeschreven worden. Als één van u de akte van berusting weigert te ondertekenen, dan moet 3 maanden gewacht worden. Nadat de termijn voor hoger beroep is verstreken (drie maanden) kan pas de echtscheidingsbeschikking worden ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand van de gemeente waar het huwelijk is gesloten. Het is belangrijk dat de beschikking binnen zes maanden nadat de beroepstermijn is verlopen, wordt ingeschreven, anders blijft het huwelijk bestaan. U moet de echtscheiding dan opnieuw aanvragen. De advocaat zorgt voor inschrijving van de echtscheidingsbeschikking bij de gemeente. U krijgt daarover bericht.




Wat moet er voor de kinderen geregeld worden?


Als je gaat scheiden, vraag je je waarschijnlijk af wat er allemaal voor de kinderen geregeld moet worden. Er zijn een aantal belangrijke zaken waar je aan moet denken:

  • Bij wie/waar gaan de kinderen wonen na echtscheiding?
  • Wie heeft/krijgt het gezag over de kinderen?
  • Als de kinderen bij de ene partner gaan wonen, hoe vaak zien zij dan de ander?
  • Wie betaalt wat voor de kinderen?
  • Wat spreek je verder af met betrekking tot de kinderen?
Sinds 1 maart 2009 is bij echtscheiding een ouderschapsplan verplicht. Lees hier meer.




Wanneer wel en niet voor co-ouderschap kiezen: checklist co-ouderschap


Veel ouders willen na scheiding co-ouderschap voor de kinderen. Toch zijn er goede redenen om even langer stil te staan bij die wens. De volgende vragen zijn een leidraad om te bepalen of co-ouderschap een succes kan worden of kan falen. Het is ook te zien als een ‘checklist wel of geen co-ouderschap doen’:

  1. Zijn jullie bereid in buurt van elkaar en de school te blijven wonen?
    Het komt namelijk nogal eens voor dat naar verloop van tijd één van de partners een nieuwe relatie krijgt en wil verhuizen. Bij co-ouderschap is dat niet mogelijk. Meestal zal de partner die vanwege de eigen relatie of carrière wil verhuizen, aan het kortste eind trekken bij een einde van het co-ouderschap. In het belang van de kinderen zal namelijk ook gekeken worden wat voor hen behouden kan blijven ingeval de kinderen bij de andere ouder gaan wonen én wat verloren gaat als de ouder die wil verhuizen, zijn/haar plannen doorzet.
  2. Is er genoeg financiële ruimte om extra zaken aan te schaffen?
    In co-ouderschap moeten er immers op beide plekken waar de kinderen wonen slaapruimte zijn, voldoende kleding (om niet alles bij elke wisseling te hoeven verhuizen), een studieplek, speelgoed en wellicht zelfs sportkleding, een fiets, een computer, enz.
  3. Is het ouderschap een voortzetting van de praktijk van jullie ouderschap tijdens het huwelijk?
    Als dat zo is, en de dagelijkse routine wordt voortgezet, ervaren jullie kinderen waarschijnlijk de meeste veiligheid. Ook voor jullie levert co-ouderschap het voordeel op dat de noodzakelijke aanpassingen in het ouderschap beperkt blijven, zoals de dagen dat je met de kinderen samen bent en hoe jullie de taken verdeeld hebben.
    Als het ouderschap niet een voortzetting van de bestaande praktijk is, moet je goed, moeten jullie beiden stilstaan bij de verschillen met vroeger . De partner die voortaan minder gaat zorgen, moet bereid zijn een aanzienlijk deel van de regie op te geven, bereid zijn goed te communiceren over aspecten van de zorg (bijvoorbeeld: gezondheid, school, vrijetijdsbesteding, welzijn) waar wellicht eerst niet over gepraat werd, inclusief de planning en besluitvorming. De partner die meer gaat zorgen, onderschat vaak wat meer zorg voor de kinderen betekent in termen van bewegingsvrijheid, energie, overleg met de andere partner en kosten.
  4. Kunnen jullie goed met elkaar communiceren?
    Co-ouderschap betekent dat er vaker overleg tussen ouders nodig is over alledaagse en niet-alledaagse zaken. Een einde aan de relatie tussen de partners betekent vaak ook dat de ene partner niet meer bereid is om details van zijn/haar bestaan te delen met de ex- partner. Het delen van die details wordt dan gezien als een onaanvaardbare inbreuk op het eigen leven.
  5. Kunnen jullie goed problemen oplossen?
    Wanneer jullie in het verleden nooit goed in staat zijn geweest meningsverschillen op te lossen en het na de scheiding moeilijk vinden om je kwetsbaar op te stellen, zal het co-ouderschap de nodige problemen met zich meebrengen.
  6. Zijn er wellicht oneigenlijke of verborgen motieven voor het co-ouderschap?
    In verreweg de meeste gevallen zullen er geen oneigenlijke of verborgen motieven voor co-ouderschap aanwezig zijn, maar zal de wens voor co-ouderschap er zijn om in het belang van de kinderen de betrokkenheid van beide ouders te optimaliseren.
    Soms zijn er ook oneigenlijke of verborgen motieven: een verlater kan zich schuldig voelen ten opzichte van de kinderen en dat schuldgevoel willen compenseren door voortaan meer voor hen te willen zorgen. Het is belangrijk in zo’n geval een realistische voorstelling te krijgen van wat die zorg zal inhouden.
    Voor de verlatene is co-ouderschap soms een manier om het huwelijk nog zo veel mogelijk in stand te willen houden. Ook komt het wel eens voor dat de ouder die tijdens het huwelijk voor de kinderen zorgde en om die reden de carrière heeft moeten laten schieten, bij scheiding de scheve rolverdeling wil gelijktrekken, als een soort genoegdoening.
  7. Is er sprake van alcoholisme, drugs of andere verslavingsproblemen?
    Wanneer één van beide ouders verslaafd is aan middelen die de geest beïnvloeden, is het niet verstandig om co-ouderschap te beginnen.
  8. Wil één van jullie echt geen co-ouderschap, dan kan er ook geen sprake van zijn.
    Co-ouderschap vereist de bereidheid van beide ouders om er het beste van te maken. Als één van de twee ouders die bereidheid niet heeft, is het onbegonnen werk.




Is partneralimentatie netto of bruto? Wat heeft dat voor gevolgen?


Partneralimentatie is voor de ontvanger wel belast. De ontvanger moet het bijhorende percentage inkomstenbelasting betalen (in 2020 meestal 37,35 %) en daarnaast de procentuele premie ZVW (in 2020 5,45 %). In totaal houdt de ontvanger dus maar ruim de helft (100% min 37,35% min 5,45% =) 57,2% over van het ontvangen bedrag aan partneralimentatie. Daarnaast leidt een bedrag aan partneralimentatie ook tot een korting op de heffingskortingen, waardoor de ontvanger nog minder overhoudt. Bij een alimentatie van bruto 1500 euro per maand heeft de ontvanger 1000 euro per jaar minder aan heffingskortingen, dus dat scheelt nog eens € 83,- per maand.). Voor de betaler is partneralimentatie aftrekbaar. Dat betekent dat het betalen van partneralimentatie fiscaal voordeel oplevert. Als het fiscaal inkomen bij de alimentatiebetaler onder de 68.508 euro ligt (of daalt door betaling van de partneralimentatie) dan is het fiscaal voordeel maar 37,35%. Boven de 68.508 euro is het fiscaal voordeel in 2020 46%. Dit fiscaal voordeel loopt in de periode tussen 2019 en 2023 verder terug: jaar aftrekpercentage 2020 46% 2021 43% 2022 40% 2023 37% Door de aftrekmogelijkheid kost het betalen van een brutobedrag aan partneralimentatie in werkelijkheid maar 62,65% (bij 37,35% aftrek) of 54% (bij 46% aftrek). Voorbeeld partneralimentatie: Er wordt per maand 1000 euro partneralimentatie betaald. Dit is een brutobedrag omdat partneralimentatie door de betaler afgetrokken kan worden. de ontvanger moet er belasting over betalen. Voor de betaler die een fiscaal inkomen ruim boven 68.508 euro heeft (en na het betalen van de partneralimenatie en de aftrekbare kosten van eigen woning boven de 68.508 aan fiscaal inkomen blijft), kost het betalen van deze alimentatie maar 54% van 1000 euro, dus netto € 540,-, omdat hij 46% aftrek aan inkomstenbelasting heeft. Het betalen van 1000 euro bruto kost de betaler dus maar 540 euro netto. Voor de betaler die een fiscaal inkomen onder 68.000 euro heeft, kost het betalen van deze partneralimentatie 62,65% van 1000 euro, dus € 626,50, omdat hij 37,35% aftrek inkomstenbelasting heeft. De ontvanger ontvangt 1000 euro bruto, maar moet daarover nog belasting en ZVW-premie betalen. In totaal houdt de ontvanger ruim de helft (100% min 37,35% inkomstenbelasting min 5,45% ZVW-premie =) 57,2% over van het ontvangen brutobedrag aan partneralimentatie. De ontvanger houdt dus 572 euro netto over van de partneralimentatie van 1000 euro bruto. Daarnaast leidt de ontvangst van het bedrag aan partneralimentatie tot een hoger inkomen en daarmee ook tot een korting op de heffingskortingen, waardoor de ontvanger nog minder overhoudt. Dit kost ook nog circa 50 euro. Daarmee houdt de ontvanger netto net iets meer dan de helft over van de bruto-alimentatie.




Is er recht op co-ouderschap?


Nogal eens komt het voor bij scheiding dat de ene partner co-ouderschap wil en de andere niet. Soms ontstaat daardoor een vervelende en soms heftige strijd over de kinderen: wanneer zijn de kinderen bij elk van de ouders? Diegene die een beroep doet op co-ouderschap doet vaak een beroep op art. 1:247 lid 4 BW. In dit artikel staat vermeld dat een kind na de scheiding (of indien zij voorheen samenwoonden én gezamenlijk gezag over het kind hadden: na het einde van het samenwonen) het recht heeft op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders. In dit artikel vallen 2 punten op:

  1. Er wordt gesproken over het recht van het kind, niet van de ouders. Ouders vergeten nogal eens dat dit artikel een recht van het betreffende kind is en niet van hen.
  2. Er is sprake van gelijkwaardige verzorging. Daardoor ontstaat vaak de vraag of gelijkwaardige verzorging hetzelfde is als gelijke verzorging, dus het delen van de tijd dat het kind bij iedere ouder is.
Vooral dit laatste punt geeft veel discussie. Op 21 mei 2010 heeft de Hoge Raad daarover duidelijkheid gegeven: gelijkwaardig betekent niet per definitie gelijk. In dit uitspraak, eenvoudig via rechtspraak.nl te vinden onder nummer LJN BL7407, is (bij het advies van de AG) ook de wetsgeschiedenis van dit wetsartikel te lezen. Dan begrijp je beter wat er met gelijkwaardige verzorging en opvoeding bedoeld worden: een gelijkwaardig ouderschap, aldus de minister, waarbij het aan de ouders is om "te bepalen welke afspraken zij in het ouderschapsplan vastleggen. Zij kunnen afspraken maken, die zij in het belang van het kind vinden en dus zelf invulling geven aan het gelijkwaardig ouderschap. De zorgverdeling ten tijde van het huwelijk, geregistreerd partnerschap of samenwoning is, zoals deze leden opmerkten, een belangrijke factor die meespeelt bij het maken van een zorgregeling, maar het is niet de enige factor. Ook de werktijden van de ouders, woonomstandigheden, school- en sporttijden van de kinderen kunnen hierbij bijvoorbeeld meespelen. Een kind heeft belang bij zoveel mogelijk continuïteit in de verzorging en opvoeding, maar dit betekent niet dat de zorgverdeling ten tijde van de samenleving doorslaggevend is bij het vaststellen van een zorgregeling."
Het gerechtshof Den Bosch ziet gelijkwaardig ouderschap in haar uitspraak van 21 februari 2012 (LJN BV6414) anders. Zij vindt co-ouderschap de beste vorm van gelijkwaardig ouderschap tenzij sprake is van contra-indicaties. Deze uitspraak is meer in lijn met de bedoelingen van het kamerlid de Wit, die door indiening van een amendement zorgde dat het betreffende wetsartikel (toch) in de wet terechtkwam. Contra indicaties, dus indicaties om niet voor co-ouderschap te kiezen, zouden kunnen - hoewel zij niet of nauwelijks genoemd worden in deze uitspraak - zijn:
  1. een slechte communicatie tussen ouders;
  2. een totaal andere zorgverdeling tijdens huwelijk;
  3. een belemmering om als co-ouder te zorgen vanwege het werk van één van de ouders;
  4. indien partijen te ver van elkaar en/of de school van de kinderen af wonen.
Lees hier meer over co-ouderschap




Hoe bouw je een co-ouderschap zo goed mogelijk op?


Zelfs als het onmogelijk lijkt om een goede co-ouderschapsrelatie op te bouwen, zijn er zaken die je kunnen helpen om co-ouderschap zo goed mogelijk op te bouwen:

  1. Bekijk je relatie met je ex-partner zakelijk en beschouw wat jullie gezamenlijk belang is. Daardoor zullen de minder sterke of zelfs zwakke kanten van je ex-partner en jou minder op de voorgrond komen en zul je elkaars sterke kanten respecteren en waarderen.
  2. Ga niet overal over in discussie en probeer geen ruzie te maken; al helemaal niet waar jullie kinderen bij zijn.
  3. Informeer de ander over alle zaken die voor jullie kinderen van belang zijn, zoals afspraken, dingen die op school spelen, gezondheid, incidenten, etc.
  4. Wees flexibel. Een co-ouderschap vergt nu eenmaal flexibiliteit van ouders en kinderen.
  5. Respecteer de andere ouder. Respecteer ook de band die de andere ouder met de kinderen heeft en meng je daar niet in, tenzij er nare dingen gebeuren.
  6. Probeer verjaardagen samen te vieren. Probeer ook samen met je ex-partner bij andere evenementen van de kinderen aanwezig te zijn. Kinderen zijn vaak enorm teleurgesteld als één van de ouders niet aanwezig is.




Bij wie/waar gaan de kinderen wonen na echtscheiding?


Na scheiding gaan de kinderen wonen: bij de ene ouder (de kinderen hebben dan daar hun hoofdverblijf), waarbij er een regeling is dat de kinderen af en toe bij de andere ouder verblijven (een omgangsregeling) of of ongeveer de helft van de tijd bij de ene ouder en de helft van de tijd bij de andere ouder (dit heet co-ouderschap).
Lees hier meer.




Wie heeft/krijgt het gezag over de kinderen?


Bij kinderen die tijdens of voor het huwelijk geboren zijn, hebben beide ouders tijdens het huwelijk het gezag over de kinderen. Bij echtscheiding blijft dat in 99 van de 100 gevallen in stand. Alleen in bijzondere gevallen houdt slechts één ouder het gezag. Lees hier meer.




De omgangsregeling: hoe vaak zijn de kinderen bij de andere ouder?


De omgangsregeling heet tegenwoordig in de wet 'de verdeling van zorg- en opvoegingstaken'. Hoe vaak de kinderen bij de andere ouder verblijven, hangt van geval tot geval af. Er zijn geen vaste dagen of tijden te geven. Vaak worden de weekenden verdeeld tussen de ouders. Soms is dat weekend uitgebreid, bv. van einde school op vrijdag tot aanvang school op maandagmorgen. Ook komt het vaak voor dat het weekend begint op vrijdagavond of zaterdagmorgen en eindigt op zondagmiddag voor het avondeten, of zondagavond ongeveer een uur voor bedtijd. Indien een van de ouders altijd op zaterdag moet werken, zou je bijvoorbeeld kunnen afspreken dat de kinderen op zondag bij die ouder verblijven en op zaterdag bij de ouder die niet hoeft te werken. Dat is vaak een situatie die tijdens het huwelijk al bestond. Daarnaast kunnen er al dan niet aanvullende dagen afgesproken worden. Lees hier meer.




Hoe wordt de zorg voor kinderen in de vakanties en feestdagen verdeeld?


In het algemeen moet de zorg voor de kinderen tijdens schoolvakanties en feestdagen gelijkelijk verdeeld worden. Partijen kunnen samen ook andere afspraken maken als zij dat beiden willen Lees hier meer.




Wat is een ouderschapsplan?


Het ouderschapsplan is een regeling tussen de beide ouders over hoe zij de verzorging en opvoeding van de kinderen na scheiding vorm willen geven. Zonder ouderschapsplan kan niet gescheiden worden, tenzij er bijzondere omstandigheden zijn. Sinds 1 maart 2009 is bij echtscheiding een ouderschapsplan verplicht. Lees hier meer over het ouderschapsplan. Kijk ook bij downloads voor voorbeelden van ouderschapsplannen.




Heb ik voor en na verkoop van de echtelijke woning recht op huurtoeslag?


Recht op huurtoeslag Ook voor en na verkoop van de woning kun je recht hebben op huurtoeslag.
Een aantal zaken zijn van belang:

  1. je moet je inschrijven op een ander adres. Nu je een woning gaat huren, hoeft dat geen probleem te zijn.
  2. Je mag niet teveel vermogen hebben in box 3.Als je meer vermogen had op 1 januari van het betreffende jaar dan heb je geen recht op huurtoeslag. Voor iemand jonger dan 65 jaar ligt de grens sinds 1 januari 2017 op 25.000 euro, de grens in box 3 waaronder je nog geen belasting betaalt.
Door verkoop of door het krijgen van een uitkoopsom kan het vermogen toenemen. Let er dan op dat het vermogen op 1 januari van het volgende jaar onder de € 25.000,- ligt. Anders eindigt per 1 januari van dat jaar het recht op huurtoeslag. Veelal kom je daar pas ruim anderhalf jaar later achter, doordat je pas het jaar erna aangifte doet en dan het vermogen op 1 januari bepalend is.




Waar vind ik informatie over fiscale zaken die spelen bij scheiding?


Op deze pagina van mijn website vindt u veel informatie. Ook de belastingdienst heeft sinds kort een speciale pagina voor mensen die gaan scheiden.




Hoeveel kindgebonden budget is er 2020?


Het kindgebonden budget is een vergoeding die je van de overheid kunt krijgen voor de kosten die je voor je kinderen, jonger dan 18 jaar hebt. Vroeger heette dit kindgebonden budget 'kindertoeslag' en daarvoor kinderkorting. Tot 1 januari 2015 was het kindgebonden budget vooral voor ouders met een laag inkomen. Door deze wijzigingen is er bij ouders met een hoog inkomen ook recht zijn op kindgebonden budget. Wilt u weten hoeveel kindgebonden budget u in 2019 krijgt? Kijk dan op www.belastingdienst.nl/rekenhulpen/toeslagen De berekening van het kindgebonden budget is sinds 2015 erg ingewikkeld. De toeslag is namelijk ingrijpend gewijzigd. Er is vanaf die datum recht op een zogenaamde alleenstaande ouderkop van (in 2019: 3139 euro). Alleen voor alleenstaande ouders is deze toeslag, die in de plaats komt van de (aanvullende) alleenstaande oudertoeslag) en die bij uitkeringswetten in de plaats komt van de toeslag voor alleenstaande ouders. Daarnaast krijg je een toeslag per kind (dat is 1166 voor 1 kind en 2155 voor 2 kinderen) en daarbovenop nog een extra toeslag per kind ouder dan 12 of 16 jaar. Indien het inkomen van de de ouder (en zijn/haar eventuele toeslagpartner) niet meer dan (2019:) € 20.941,- bedraagt ( is er recht op het volledige kindgebonden budget. Daarboven wordt het kindgebonden budget stapsgewijs afgebouwd naar 0 met 6,75% over het meerdere. Veelal is er bij een inkomen in box 1 (inkomen uit werk minus woning) tot circa 80.000 euro nog recht op kindgebonden budget! Per 1 januari 2019 mag er verder niet meer dan 114.776 euro aan spaargeld in Box 3 zijn. Is er meer spaargeld dan is er geen recht op kindgebonden budget.





Heeft u vragen of wilt u contact?

 

Stuur een mail of bel mij

 

Ik ben meestal van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar. Mocht ik even niet aanwezig zijn dan reageer ik zo spoedig mogelijk. 

TVM-logo_edited.png
TVM-logo_edited.png

© Ton van Mil     T +31 43-367 21 19     info@tonvanmil.nl

Putstraat 29, 6245 LD Oost-Maarland, (Eijsden), Limburg

MfN_Registermediator-wit.png
vfas_logo-scheidingsmediator.png

TON VAN MIL NEEMT VANAF 29-11-2018 GEEN DERDENGELDEN MEER IN ONTVANGST.